Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ



Ο Κοσμος Ενος Εκπτωτου  πάει διακοπές…

Ευχόμαστε Καλές Γιορτές με υγεια..ευτυχια...τυχη...

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Tanti auguri Vecchia Signora!






Η 1η Νοεμβρίου είναι μια ξεχωριστή ημερομηνία για τη Γιουβέντους, καθώς σαν σήμερα το 1897... ιδρύθηκε!


Ο θρύλος λέει ότι μια τέτοια μέρα, 113 χρόνια πριν, την 1η Νοεμβρίου 1897, καθισμένοι σε ένα παγκάκι  του Corso Re Umberto, μια ομάδα παιδιών του "Λυκείου D' Azeglio" αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν αθλητικό σύλλογο, με βασικό στόχο να παίξουνε football. Μια παλιοπαρέα φίλων που ήθελαν να 'ναι μαζί, να διασκεδάζουν με τον υγιέστερο τρόπο. Το θέατρο των πρώτων ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων είναι η Πλατεία των Όπλων (Piazza d' Armi), μια τεράστια έκταση στην διάθεση πεζών και εφίππων όπου και οι θεράποντες του νέου αθλήματος μπορούσαν να βρουν λίγο χώρο.

Στην πρώτη συνάντηση στο εργοστάσιο των αδελφών Canfani, στο Corso Re Umberto 42, "οι παρόντες, συνολικά δεν ξεπερνούσαν τους δεκαπέντε, ο πιο μεγάλος στα 17", θυμόταν χρόνια μετά ο εκ των ιδρυτών της, Enrico Canfari. "Αυτό που σήμερα θα ήταν η τελευταία σκέψη οποιουδήποτε συλλόγου, για τα άγουρα μυαλά μας είχε γίνει εφιάλτης: να βρούμε έδρα! Ανατέθηκε στους Canfani να την ψάξουν, και σύντομα βρήκαν ένα μέρος με τέσσερα δωμάτια, αυλή, σκεπή, σοφίτα και που επιπλέον είχε πόσιμο νερό".

1905, το 1ο scudetto, 2006 το 29ο

Το 1903, έρχεται η ώρα της πρώτης απόπειρας της Juventus να στεφθεί πρωταθλήτρια αλλά χάνει από τη Genoa στον πρώτος της τελικό με 3-0. Το 1904, η δεύτερη απόπειρα και ήττα στον τελικό πάλι από τη Genoa αλλά με 1-0. Την επόμενη χρονιά, το 1905, με δυο νίκες επί της U.S.Milanese (3-0 και 4-1) και δυο ισοπαλίες, με 1-1, με τη Genoa, η Juventus θα κατακτήσει το πρώτος της scudetto! Η ιστορία αρχίζει να γράφεται!

Και θα κάνει άλλες 28 στάσεις (ως τώρα): 1925/26, μια χρυσή πενταετία (ρεκόρ μοναδικό αφού κανείς δεν έχει καταφέρει να κερδίσει 5 πρωταθλήματα στη σειρά):


1930-1935
1949/50
1951/52
1957/58
1959-1961
1966/67
1971-1973
1974/75
1976-1978
1980-1982
1983/84
1985/1986
1994/95
1996-1998
2001-2003 
2004/2005
2005/2006


Οι Agnelli έκαναν τη Juventus JUVENTUS

Αν κοιτάξει κανείς τις ημερομηνίες όλων αυτών των επιτυχιών θα συνειδητοποιήσει εύκολα ότι συνδέονται με μια άλλη, θεμελιακή για τη Juventus: 23 Ιουλίου 1923 εκλέγεται πρόεδρος του συλλόγου ο Edoardo Agnelli της Fiat. Το 1947, σχεδόν την ίδια μέρα, στις 22 Ιουλίου, τα ηνία θα αναλάβει ο "Accovato" Giovanni Agnelli   -η Οικογένεια δεν θα απομακρυνθεί πια ποτέ από τη Juventus, θα χαράξει βαθιά τη μοίρα της και θα χαραχτεί απ' αυτήν...


Άφταστα ρεκόρ στο campionato,δοξασμένη βασίλισσα του κόσμου

Από τότε ξεκινά η μεγάλη πορεία που θα φέρει τη Juventus στην κορυφή της Ιταλίας και του κόσμου. 29 πρωταθλήματα , 20 δεύτερες θέσεις και 14 τρίτες. Αυτό είναι το πρώτο άφταστο ρεκόρ της μοναδικής ομάδας στην Ιταλία με 2 αστέρια στο πέτο της (το 1957/58. το 1981/82 το δεύτερο)!

Το δεύτερο; Με όποια ομάδα και αν έχει παίξει στο campionato, ο τελικός απολογισμός δείχνει ότι σε όλες τις αναμετρήσεις η Juventus είναι αυτή που έχει κερδίσει περισσότερες φορές!

Ένα τρίτο ρεκόρ, σχετικό με τα προηγούμενα: η Juve έχει πετύχει να αναδειχθεί περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη ως η ομάδα με την καλύτερη επίθεση (21) και έχει καταφέρει, επίσης, να αναδειχθεί περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη ως η ομάδα με την καλύτερη άμυνα: 17.

Η Juventus κατέχει ακόμα το ρεκόρ της καλύτερης συγκομιδής βαθμών στο campionato με 16 ομάδες και 2 βαθμούς για τη νίκη: το 1976/77 τερμάτισε πρώτη με 51 επί των 60 διαθέσιμων βαθμών.

Η Juventus έχει κατακτήσει 9 Κύπελλα Ιταλίας (1937/38, 1941/42, 1958/59, 1959/60, 1964/65, 1978/79, 1982/83, 1989/90, 1994/95) -μόνο η Roma έχει πετύχει αντίστοιχο αριθμό- και έχει χάσει άλλους 4 τελικούς.

Η Juventus έχει κατακτήσει 4 SuperCup Ιταλίας (1995, 1997, 2002, 2003) σε σύνολο 7 τελικών που έχει παίξει.

Και, βέβαια, μην λησμονούμε πως η Juventus υπήρξε η ραχοκοκαλιά της Squadra Azzurra τις χρονιές που η Ιταλία αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια: 1934, 1938, 1982, 2006.

Αν και τα πρώτα χρόνια δεν είχε τύχη, τελικά η Juventus αναδείχθηκε βασίλισσα και στο διεθνές στερέωμα. Είναι η μοναδική ομάδα στον κόσμο που έχει κατακτήσει, έστω και μια φορά, όλα τα διεθνή τρόπαια. Και όσον αφορά στο συνολικό αριθμό διεθνών τροπαίων αναγνωρισμένων από τη Fifa, η Juventus έρχεται πίσω από τις Milan και Boca Juniors (έχουν από 18), την Independiente και τη Real Madrid (έχουν από 15) και την ...Al-Ahly (έχει 12 αφρικανικά τρόπαια). Με 11 τίτλους μοιράζεται την ίδια θέση με τη Liverpool που, όμως, ό,τι κέρδισε το κέρδισε μόνο στην Ευρώπη. Αντίθετα, η Juve

  • έχει κατακτήσει 2 Διηπειρωτικά (1985, 1996) και έχασε 1.
  • έχει κατακτήσει 2 Champions League (1984/85, 1995/96) και έχει χάσει άλλους 5 τελικούς...
  • έχει κατακτήσει 2 Ευρωπαϊκά SuperCup (1985, 1996).
  • έχει κατακτήσει 1 Κύπελλο Κυπελλούχων (1983/84).
  • έχει κατακτήσει 3 Κύπελλα Uefa (1976/77, 1989/1990, 1992/93) και έχασε 1.
  • έχει κατακτήσει 1 Κύπελλο Intertoto (1999).
La Juve Siamo Noi!

Και βέβαια, η Vecchia Signora (ή, Fidanzata d' Italia, όπως προτιμούσε ο Avvocato) έχει κερδίσει κάτι πάνω απ' όλα αυτά: 14 εκατομύρια καρδιές στην Ιταλία (η ομάδα με τους περισσότερους φιλάθλους), κοντά 100 σε όλο τον κόσμο!

Ειπαν για την Juventus


Gianni Agnelli : "O πραγματικός αγώνας ανάμεσα σε μας και τις ομάδες του Μιλάνο είναι για το ποιός θα φτάσει πρώτος: εμείς να βάλουμε το τρίτο αστέρι ή αυτοί το δεύτερο".

Gianni Agnelli : Στις δύσκολες στιγμές ενός ματς υπάρχει πάντα κάτι στο υποσυνείδητό μου στο οποίο απευθύνομαι, σε εκείνη την ικανότητα να μην παραδίνεσαι ποτέ. Είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο η Juventus κερδίζει όταν δεν το περιμένεις
.
Gaetano Scirea : Η Juve είναι κάτι παραπάνω από μια ομάδα, δεν ξέρω να πω τι, αλλά είμαι περήφανος που είμαι μέρος της.

Umberto Agnelli : Νιώθω πάντα μεγάλη συγκίνηση όταν μου ζητάνε να μιλήσω για τη Juventus. Γιατί αυτό σημαίνει όχι μόνον να ξανασκεφτώ τις τόσες αθλητικές επιτυχίες, αλλά να ξανακάνω ένα ταξίδι στη μνήμη, στο όριο τόσων αναμνήσεων, προσωπικών και της οικογενείας μου. Και επιπλέον αποτελεί τεράστια ευχαρίστηση να θυμάσαι πως ό,τι "καλύτερο" του ποδοσφαίρου πέρασε από τη Juve, να ξαναδείς τόσα "ιστορικά παιχνίδια" για να ξαναζήσεις, έτσι, τη συγκίνηση εκείνων των στιγμών.

Omar Enrique Sivori : Εδώ πρέπει να παλεύεις πάντα και όταν όλα δείχνουν χαμένα, να πιστεύεις ακόμα, η Juve δεν παραδίνεται ποτέ.

Eugenio Canfari (από τους ιδρυτές της Juventus) : Όποιος φορά τη στολή μας, θα της μείνει πιστός ότι κι αν συμβεί και θα την διατηρήσει ως πολύτιμη ανάμνηση.

Eugenio Canfari (από τους ιδρυτές της Juventus) :  H juventina ψυχή είναι ένας σύνθετος τρόπος να νιώθεις, ένα μείγμα συναισθημάτων, παιδείας, μποεμπισμού, χαράς και αγάπης, πίστης στη θέλησή μας να υπάρχουμε και να βελτιωνόμαστε συνέχεια.

Giampiero Boniperti : Αν είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος είναι επειδή τα έδωσα όλα για τη Juventus.

Ryan Giggs : Για μένα η Ιταλία είναι κυρίως η Juve. Κουβαλάω πάνω μου ακόμα τα σημάδια που μου άφησε ο Ciro Ferrara. Για έναν επιθετικό το να αντιμετωπίσει μια ιταλική ομάδα παραμένει η κορυφή, η πραγματική δοκιμασία του εννιαριού. Ferrara, Montero, Boksic, Del Piero: αφού τους έχεις αντιμετωπίσει ήξερες ότι είχες παίξει στο μάξιμουμ.

Michel Platini : Με τη φανέλα bianconera έζησα τις ομορφότερες στιγμές της καριέρας μου. Αλλά δεν είναι μόνον για τα έπαθλα τα οποία κέρδισα που είμαι περήφανος που κορύφωσα την καριέρα μου παίζοντας στη Juventus: είναι και η συναίσθηση ότι ανήκεις, για όλη τη ζωή, σε έναν από τους λίγους μύθους του αθλητισμού.

Fabio Capello : Η Juve είναι η Juve, πρέπει να στέκει πάντα ψηλά.

Italo Pietra : Η Juventus δεν είναι μόνο μια ποδοσφαιρική ομάδα αλλά ένας τρόπος να καταλαβαίνεις τη ζωή.

Giovanni Trapattoni : Η Juventus είναι σαν το δράκο με τα εφτά κεφάλια, κόβεις το ένα αλλά ξεπετάγεται πάντα ένα άλλο. Δεν τα παρατάει ποτέ και η δύναμή της είναι το περιβάλλον της.

Giampiero Boniperti : Η Juve είναι μια πίστη που εξακολουθεί να είναι κολλημένη πάνω μου. Είναι αξιολύπητοι αυτοί που υποστηρίζουν άλλα χρώματα γιατί επέλεξαν να υποφέρουν. Έμοιαζε μια ατάκα αλλά εγώ το πίστευα και το πιστεύω και τώρα.

Gianni Agnelli : Να κερδίσει η Juve ή να κερδίσει ο καλύτερος; Είμαι τυχερός, συχνά τα δυο πράγματα συμπίπτουν.

Gianni Agnelli : Ο Boniperti λέει ότι η Juve του κέρδισε πολύ; Ναι, είναι αλήθεια αλλά γιατί δεν πάει στη Μαδρίτη να δει τα έπαθλα της Real; Η αλήθεια είναι ότι η Juve δεν πρέπει ποτέ να κοιτάζει πίσω της αλλά να σκέφτεται πάντα την επιτυχία που θα έρθει.

Gianni Agnelli : Δεν θα αποποιούμουν ποτέ ένα scu­detto της Juve για το παγκόσμιο της Ferrari.

Egdar Davids : Με τη Juventus έμαθα να κερδίζω. Δεν ξέρω πώς έγινε, είναι κάτι που το αναπνέεις στον αέρα στα αποδυτήρια, είναι αντιλήψεις που περνάνε από παίχτη σε παίχτη, είναι το συναίσθημα που σου μεταφέρουν εκατομύρια tifosi και δνε υπάρχει club στον κόσμο που να σου κάνει την ίδια αίσθηση.

Sir Alex Ferguson : Η Juventus ήταν παράδειγμε για την Man­chester United. Έβαζα τους παίχτες μου να βλέπουν τις βιντεοκασέτες της ομάδας του Lippi και έλεγα: μην κοιτάτε την τακτική ή την τεχνική, τις έχουμε και εμείς, εσεις πρέπει να μάθετε να έχετε εκείνη τη θέληση να κερδίζετε.











Fino alla fine forza Juve 





Πηγες:

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Αυτα που αγαπησαμε παιδια... Μερος 1ο

Μερικές φορές μπορεί να γεννηθεί ένα θέμα από το πουθενά... έχοντας γενέθλια προχθές είπα να ανατρέξω στην παιδική μου ηλικία και να ξυπνήσω πρωί να δω καρτούν..να βγω για παγωτό..βόλτα στις αλάνες που μεγάλωσα κλπ κλπ...

Ανοίγω την τηλεόραση και τι να δω? Σχεδόν κανένα κανάλι πια δεν δείχνει καρτούν για παιδιά..και όλα όσα δείχνουν είναι με το συμπάθιο...επιεικώς για ....

Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα για ένα άρθρο με τα καρτούν που μας μεγάλωσαν..για να θυμηθούν και να νοσταλγήσουν οι μεγαλύτεροι... και να μαθαίνουν οι νεότεροι..



Thundercats




Οι Thundercats είναι μια αμερικάνικη σειρά κινουμένων σχεδίων που έκανε ντεμπούτο το 1985 βασισμένο στους χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Tobin "Ted" Wolf.


Η σειρά μας παρουσιάζει τις περιπέτειες μιας ομάδας ηρώων που έχουν την μορφή ανθρώπου και γάτας,με πατρίδα την Thundera. Ο Lion-O είναι ο προστάτης του ματιού της Thundera πηγής της δύναμης των Thundercats και είναι τοποθετημένο στο θρυλικό ξίφος της οιωνούς.


Ο στόλος των Thundercats θα δεχθεί επίθεση από τις μεταλλάξεις του Plun-Darr. Παρότι την καταστροφή με την δύναμη του ματιού και τον φύλακα άγγελό του Lion-O τον Jaga το πλοίο τους θα οδηγηθεί στην "Third Earth" έναν νέο πλανήτη για αυτούς.


Μόλις οι Thundercats ξυπνούν στην "Third Earth" o Lion-O ανακαλύπτει ότι η κάψουλα μεταφοράς απέτυχε να εμποδίσει την γήρανση κι έτσι είναι ένα παιδί στο σώμα άντρα.


Mαζί οι Thundercats με τους φιλικούς ιθαγενείς της Τρίτης Γης θα κατασκευάσουν το Cats Lair το νέο

τους σπίτι.


Ωστόσο η άφιξη των Thundercats δεν θα περάσει απαρατήρητη από τον δαιμονικό Mumm-Ra που μαζί με τις μεταλλάξεις του θα προσπαθήσουν να αποκτήσουν το μάτι της Thundera να καταστρέψουν τους Thundercats έτσι ώστε το κακό να συνεχίσει να υπάρχει στην Τρίτη Γή.

 
 Dragoball


Oποιος έχει μαγευτεί και συγκινηθεί από τις ιστορίες του Goku, όποιος έχει καρδιοχτυπήσει όταν βρισκόταν σε κίνδυνο, όποιος αγάπησε το DragonΒall, να σηκώσει το χέρι του! Ωραία, όλοι είμαστε εδώ!



Και μονο το ακουσμα αυτης της λεξης, ειναι αρκετο για πολλες συγκινησεις!!! Ισως, παντα κατα την γνωμη, ενα απο τα σπουδαιοτερα anime στην ιστορια του χωρου.

Η ιστορία του DragonΒall είναι σχεδόν τόσο μακριά και πλούσια όσο και η υπόθεσή του. H σειρά manga δημοσιευόταν συνέχεια για 11 ολόκληρα χρόνια. Mε την πάροδο του χρόνου η ιστορία μεταβαλλόταν και προσαρμοζόταν στις επιθυμίες και προτιμήσεις των αναγνωστών και των εκδοτών του περιοδικού “Shonen Jump” που τη φιλοξενούσε.

Στην αρχή η ιστορία ήταν χιουμοριστική με στοιχεία φαντασίας και έδινε έμφαση στην περιπέτεια. Tα πρόσωπα και οι καταστάσεις προέρχονταν από φανταστικούς, παραμυθένιους κόσμους.

Aνθρωπόμορφα ζώα και ζωόμορφοι άνθρωποι, μαγικές σφαίρες και δράκοι, θεοί και δαίμονες, αλλοπρόσαλλες πολεμικές τέχνες ήταν μερικά από τα στοιχεία της σειράς, που αρχικά βασιζόταν στον κινεζικό μύθο “Tαξίδι στη Δύση”. Tα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν από τότε που εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο γιος του Goku, Gohan, οπότε η σειρά πήρε άλλη τροπή, πιο βίαιη, πιο σκοτεινή, με περισσότερα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Eξωγήινοι εχθροί και φίλοι, διαστημόπλοια και διαπλανητικά ταξίδια, ρομπότ και ανδροειδή, σκληρές μάχες, ακόμα και θάνατοι έκαναν το DragonΒall πιο σοβαρό, πιο “ενήλικο”.

H κεντρική ιδέα του όμως παρέμεινε η ίδια: η καλοσύνη και η ακλόνητη πίστη σε υψηλά ιδανικά μπορούν να σώσουν τον κόσμο. Eίναι αξιοσημείωτο ότι οι περισσότεροι “κακοί” του έργου γίνονται “καλοί” και φίλοι με τους Goku και Gohan όταν τους γνωρίσουν και εκτεθούν στον αγνό ιδεαλισμό τους. Eξάλλου, αυτοί οι δύο καλοσυνάτοι ήρωες μάχονται μόνο για καλό σκοπό!

Yπάρχει όμως κάτι που κάνει το DragonΒall να διαφέρει από άλλες σειρές κόμιξ και κινουμένων σχεδίων, κι αυτό είναι η ρεαλιστική - μέσα στο γενικότερο φανταστικό κλίμα - απεικόνιση και εξέλιξη των χαρακτήρων και των σχέσεων μεταξύ τους. O Goku στην αρχή είναι ένα μικρό ορφανό αγόρι που μένει ολομόναχο μετά το θάνατο του παππού του. Mεγαλώνει καθώς εξελίσσεται η ιστορία, παντρεύεται και γίνεται πατέρας και παππούς. H δυναμική σύζυγός του Chi-Chi είναι μια καλή και στοργική μητέρα. Oι γιοι του μεγαλώνουν, παντρεύονται και κάνουν παιδιά. H οικογένεια του Goku είναι μια φυσιολογική οικογένεια, αν εξαιρέσουμε τις μάχες με εξωγήινα πλάσματα και την αναζήτηση των μαγικών σφαιρών... Eπίσης, και άλλοι ήρωες της ιστορίας έχουν παρόμοια εξέλιξη. H προσωπική ζωή των ηρώων παρουσιάζεται με ζωντάνια και τρυφερότητα, κάνοντας τους αναγνώστες και θεατές να νιώθουν οικεία και να ταυτίζονται μαζί τους.

Eνα άλλο στοιχείο που κάνει το DragonΒall ιδιαίτερα διασκεδαστικό είναι τα ονόματα των χαρακτήρων. Tα περισσότερα αποτελούν λογοπαίγνια κι έχουν σχέση με φαγητά. Eίναι γνωστό σε όλους πόσο αρέσει στο Goku να τρώει! Aς δούμε μερικά παραδείγματα:
Aυτοκράτορας Pilaf - Πιλάφι
Freiza - Kαταψύκτης (freezer)
Gohan - Pύζι ατμού
Kakarot - Kαρότο
Krillin/Kuririn - Kάστανο (από την ιαπωνική λέξη kuri)
Launch/Lunch - Mεσημεριανό γεύμα
Oolong - Eνα είδος κινεζικού τσαγιού
Pan - Ψωμί
Puar - Eνα είδος κινεζικού τσαγιού
Yamcha - Dim Sum-είδος κινεζικού μεζέ






Χελωνονιντζάκια 



 Τα Χελωνονιντζάκια (αγγλικά: Ninja Turtles) είναι μια φανταστική ομάδα τεσσάρων με μεταλλαγμένων χελώνων, οι οποίες προπονούνται από ένα ανθρωπόμορφο αρουραίο, το Δάσκαλο Σπλίντερ, την ιαπωνική πολεμιμή τέχνη ninjutsu. Από το σπίτι τους, στους υπόνομους της Νέας Υόρκης,πολεμάνε ασήμαντους εγκληματίες, δαιμονικούς μεγαλομανείς και εξωγήϊνους εισβολείς, παραμένωνοντας απομονομένοι από την υπόλοιπη κοινωνία.

Οι χαρακτήρες αρχικά εμφανίστηκαν σε περιοδικά κόμικς πριν δοθεί η άδεια για παραγωγή παιχνιδιών, κινουμένων σχεδίων  και κινηματογραφικής προσαρμογής. Κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της δημοτικότητας τους στα τέλη της δεκαετίας του '80 και αρχές της δεκαετίας του ΄90 απόκτησαν μεγάλη επιτυχία και δόξα. Τα τέσσερα χελωνονιντζάκια πήραν τα ονόματα τους από τους διάσημους καλλιτέχνες της Αναγέννησης: Λεονάρντο ντα Βίντσι, Μιχαήλ Άγγελος, Ραφαήλ και Ντονατέλο.


Κύριοι Χαρακτήρες

Λεονάρντο  (Μπλε μαντήλι και σπαθιά)
Ο γενναίος αρχηγός και αφοσιωμένος μαθητής των πολεμικών τεχνών. Είναι ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις αδελφούς του και ο πιο επιδέξιος πολεμιστής από τα τέσσερα χελωλονιντζάκια. Ο Λεονάρντο φορεάει μπλε μάσκα και κρατάει δύο ιαπωνικά σπαθιά, τα κατάνας. Το όνομα του προέρχεται από τον Ιταλό μαθηματικό, επιστήμοντα, μηχανικό, εφευρέτη, ανατόμο και ζωγράφο Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Ντονατέλο (Μωβ μαντήλι και ξύλινη ράβδος)
Ο λαμπρός επιστήμοντας, εφευρέτης, μηχανικός και τεχνολογική ιδιοφυΐα. Είναι ίσως το λιγότερο βίαιο Χελωνονιντζάκι, που προτιμάει να χρησιμοποιεί τη νοημοσύνη του στην επίλυση συγκρούσεων. Φοράει μωβ μάσκα και κρατάει ξύλινες ράβδους, τα bō. Πήρε το όνομα του από το γλύπτη Ντονατέλο.

Ραφαέλ (Κόκκινο μαντήλι και sai) 
 Το κακό παιδί της ομάδας, έχει μια επιθετική φύση και δεν διστάζει να επιτεθεί πρώτος. Είναι σφοδρός πολεμιστής. Η προσωπικότητα του εναλλάσεται από επιθετικότητα και σαρκασμό και μερικές φορές ανέκφραστο χιούμορ. Ακόμη, είναι έντονα πιστός στα αδέλφια του και στο δάσκαλο του. Είναι καλός φίλος με τον Κέισι Τζόουνς, μετά που τον συνάντησε μια νύκτα σε μια περιπολία και τον προκάλεσε σε μονομαχία. Από τότε έχουν συχνές περιπολίες μαζί. Ο Ραφαέλ φοράει μια κόκκινη μάσκα και κρατάει ένα ζευγάρι sai. Πήρε το όνομα του από τον Ιταλό ζωγράφο και αρχιτέκτονα της Αναγέννησης, Ραφαήλ.

Μικελάντζελο (Πορτοκαλί μαντήλι και nunchaku) 
Ο χαλαρός και ελεύθερο πνεύμα Μιχελάντζελο απολαμβάνει να ξεκουράζεται αλλά έχει και μια περιπετιώδης και δημιουργική πλευρά. Φοράει πορτοκαλί μάσκα και κρατάει nunchaku. Είναι ο νεότερος από τα τέσσερα χελωλονιτζάκια. Πήρε το όνομα του από το Μιχαήλ Άγγελο. Το όνομα του αρχικά είχε γραφτεί λανθασμένα "Μικελάντζελο" από τους Peter Laird και Kevin Eastman, αφού την εποχή εκείνη χρησιμοποιούσαν γραφομηχανή και δεν είχαν λεξικό.

 Δάσκαλος Σπλίντερ
Ο δάσκαλος για τα Χελωνονιντζάκια και ο θετός τους πατέρας. Ο Σπλίντερ είναι ένας μεταλαγμένος αρουραίος, που έμαθε την πολεμική τέχνη ninjutsu από το δικό του δάσκαλο, Hamato Yoshi. Στη σειρά του 1987, ο Σπλίντερ ήταν ο ίδιος ο που μεταλλάχθηκε σε αρουράιο.

Σρέντερ
Ένας ανέντιμος δάσκαλος της πολεμικής τέχνης ninjutsu που ονομάζεται Oroku Saki. Σε κάθε ενσάρκωση της σειράς, ο Σρέντερ είναι ο κυριότερος εχθρός για τα Χελωλονιντζάκια και το Σπλίντερ. Προτιμάει να χρησιμοποιεί την πανοπλία του αντί όπλα. Είναι επίσης αρχηγός της Foot Clan.

Έϊπριλ Ο' Νιλ
Μια πρώην βοηθός στο εργαστήριο του τρελλού επιστήμονα Baxter Stockman. Η Έϊπριλ είναι ο θαραλλέος, ανθρώπινος σύντροφος για τα Χελωνονιντζάκια. Αρχικά, γνώρισε τα Χελωνονιντζάκια όταν την έσωσαν από τα ρομπότ του Baxter. Συμμετέχει σε πολλές από τις περιπέτειες με τα Χελωνονιντζάκια και τους βoηθά κάνωντας όλα όσα τα Χελωνονιντζάκια δεν μπορούν να κάνουν από μόνα τους δημοσίως ώστε να μην εκτεθούν. Στη σειρά του 1987 και σε τρεις διαδοχικές ταινίες, η Έϊπριλ ήταν μια τηλεοπτική δημοσιογράφος.

Κέϊσι Τζόουνς
 Ο Κέϊσι πολεμάει την εγκληματικότητα στην πόλη και αποτελεί σύμμαχος για τα Χελωνονιντζάκια. Είναι ερωτευμένος με την Έϊπριλ. Συνάντησε για πρώτη φορά τα Χελωνονιντζάκια μετά που είχε ένα καυγά με τον Ραφαέλο. Πολεμάει το έγκλημα χρησιμοποιώντας μια ποικιλία από αθλητικά είδη (ρόπαλλα του μπέιζμπολ, του γκολφ, του κρίκετ, του χόκεϊ κ.α.). Φοράει μια μάσκα του χόκεϊ για να προστατεύεσει την ταυτότητα του.



G.I Joe Go Joe!


Η επίλεκτη ομάδα κομάντος των G.I. Joe (Global Integrated Joint Operating Entity), με αρχηγό τον Ντουκ, είναι γνωστή στα πέρατα της οικουμένης για τον αγώνα της ενάντια στη διαβολική τρομοκρατική οργάνωση Cobra που καθοδηγείται από ένα σκοτσέζο ντίλερ όπλων, τον DESTRO κι απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο.



 X-men


Ο Stan Lee ηθελε να δει καποιους ηρωες με διαφορετικες δυναμεις,απο τους υπαρχοντες κλασικους.Η ιδεα γυριζε στο μυαλο του γυρω απο την ιδεα "mutants".Hθελε να κανει εναν ηρωα που να ειναι σωματικος πολυ αδυνατος αλλα και με τεραστια ενεργεια και δυναμη.Και κατεληξε στον Προφεσορ Χ εναν αναπηρο με τεραστια δυναμη.Με δυναμεις οπως την τηλεπαθητικη και το να μπορει να νικησει ολους τους χαρακτηρες του.Ο stan lee,ειναι ο πατερας του Iceman και τον Fantastic Fours! Eπειτα δημιουργησε τον Cyclops και τον Magnito δεν αρχισαν να εμφανιστουν και οι αλλοι ηρωες που μας καθηλωσαν για χρονια μπρος στις τηλεορασεις!




 Αυτο ηταν το πρωτο μερος απο τα παιδικα ..που τουλαχιστον εμενα με μεγαλωσαν...συντομα θα ερθει και το δευτερο μερος ...

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Καπνήζω αρα υπαρχω ?!?



Οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων έχουν λάβει θέση. Όλα είναι έτοιμα για το μεγάλο χτύπημα. Εδώ και 2 εβδομάδες που δεχτήκανε την καταγγελία , η υπηρεσία βρίσκεται σε συνεχή εγρήγορση. Ο στόχος θεωρείται μη προβλεπόμενος και άκρος επικίνδυνος. Οι μάσκες αερίων στα πρόσωπά τους, δηλώνουν τι πρόκειται να επακολουθήσει. Ο επικεφαλής της ομάδας Α’ δίνει το OK...


Ο επικεφαλής της ομάδας Α’ δίνει το OK! Δύο άντρες κρατούν ένα μεγάλο κρουνό, σημαδεύουν την πόρτα και ΜΠΑΜ!!!

- 1142, 1142, πέτα αμέσως το τσιγάρο και τον αναπτήρα και πέσε στο πάτωμα ΤΩΡΑ!
- Εεεεε μα μα μα..
- Τι μα και μαμά ρε καρνάγιο, δεν βλέπεις ότι σε σημαδεύουν οκτώ Μ16; Διάλεξε ή πέφτεις εσύ στο πάτωμα, ή τα μυαλά σου!

Ο σαστισμένος τρομοκράτης δεν είχε άλλη επιλογή παρά να υπακούσει στις εντολές του οργάνου, όπου στο πίσω μέρος του αλεξίσφαιρου γιλέκου του φέρει την ονομασία 1142!

Ο επικεφαλής της έρευνας κάνει την είσοδο του μέσα στη γιάφκα! Ο χώρος θύμιζε ταινία τρόμου, με τη σκηνοθετική επιμέλεια του Quentin Tarantino. Διάσπαρτοι σοροί από αποτσίγαρα βρίσκονται στα τασάκια του διαμερίσματος. Κιτρινισμένες κουρτίνες από τον καπνό, κρέμονται στο σαλόνι. Σημάδια από καύτρες στις πολυθρόνες. Ένα μικρό σύννεφο καπνού αιωρείται στο ταβάνι. Δεκάδες Κούτες Marlboro και  Lucky Strike, βρίσκονται κριμένες στα ντουλάπια της κουζίνας. Ενώ για ξεκάρφωμα υπάρχει ένα κουτί με τσίχλες Nicorette.







Ο επικεφαλής πάει πάνω από τον αλυσοδεμένο πλέων τρομοκράτη και τον κοιτάει με ένα ύφος υπεροψίας και κοκοροπεριφάνειας .

- Νόμιζες ότι δεν θα σε εντοπίζαμε ε, παλιό-βρομοκαπνιστή; Μας πήρε 2 εβδομάδες να σε τσακώσουμε , αλλά τα καταφέραμε. Η σπιτονοικοκυρά σου από πάνω μύρισε τη σιχαμερή κάπνα του τσιγάρου σου και μας ειδοποίησε.

Ψάξτε όλο το μέρος! Δεν θέλω να χάσουμε ούτε ένα στοιχείο από εδώ.

Όσο για εσένα, έχεις το δικαίωμα να μην μιλήσεις. Και ο λόγος που στο λέω, είναι γιατί τα χνώτα σου βρομάνε τσιγαρίλα.

Ο άτυχος τρομοκράτης μεταφέρεται και κρατείται απομονωμένος σε φυλακή υψίστης ασφαλείας . Φυσικά του είχε απαγορευτεί το κάπνισμα. Δεν έχει δικαίωμα να συνευρίσκεται με άλλους τροφίμους του σωφρονιστικού κέντρου. Δεν έχει δικαίωμα να δεχτεί επισκέψεις. Μονάχα ο δικηγόρος που όρισε το κράτος για την υπεράσπιση του, βρέθηκε στο κελί του, όπου τον ενημέρωσε για τη δύσκολή δίκη που τον περίμενε.


Την ημέρα της δίκης πάρθηκαν δρακόντεια μέτρα, μέσα και έξω από το χώρο του Δικαστηρίου , για την αποφυγή επεισοδίων από εξαγριωμένους αντικαπνιστές που ήθελαν να λιντσάρουν τον επικίνδυνο καπνιστή .

Όταν η συνοδευόμενη από περιπολικά κλούβα, έφτασε έξω από το δικαστήριο, ο Αίμοδιψασμένος κόσμος άρχισε να φωνάζει συνθήματα του τύπου...
 
Το τσιγάρο δεν είναι κακό. Εσύ είσαι κακός που το καπνίζεις..
 
Η Γκόμενα μου καπνίζει, είναι σαφώς πιο Easy..
 
Make sex, Not SMOKE...



Μες τον πανικό η Ελένη Λουκά ανεβαίνει πάνω σε ένα περιπολικό και υψώνει ένα πανό που γράφει
« Ο Αρχιεπίσκοπος Προειδοποιεί. Τσιγάρο = Σατανάς» 

Ο κατηγορούμενος περνάει μέσα από το χάος, συνοδευόμενος από πάνοπλους αστυνομικούς και προσάγεται ενώπιων του Δικαστή και των Ενόρκων.

Η δική ξεκινά. Ο δικαστής απαγγέλει την κατηγορία στον κατηγορούμενο.

- Λάκη Τζιβανάκη, κατηγορείσαι για κατοχή & χρήση τσιγάρου εντός κλειστού χώρου.
Τι έχεις να δηλώσεις;

- Αθώος Κύριε Πρόεδρε.

Η υπεράσπιση κάνει ότι είναι δυνατών για να γλιτώσει τον κατηγορούμενο απ τα χειρότερα.



Μα όταν το σώμα δίωξης καπνιστών φέρει τα πειστήρια, όλο το σκηνικό αλλάζει.
 
Οι άντρες της Δίωξης και εξαφάνισης καπνιστών, βρήκαν έπειτα από έρευνα στην γιάφκα του Λάκη Τζιβανάκη, τα εξής απαγορευμένα υλικά .. είπε με δυνατή φωνή ο επικεφαλής που είχε κάνει έφοδο στο διαμέρισμα του.

8 Κούτες Marlboro
12 Κούτες Lucky Strike
4 Πακέτα καπνού, Άριστης Ποιότητος
6 Πούρα Cohiba
1 Κουτί φίλτρα για στριφτό
1 άδειο κουτί Τσίχλες Nicorette
3 χαλασμένους Ιονιστές

Και πολλά μα πολλά αποτσίγαρα...

Ο δικαστής γυρνάει με μοχθηρό βλέμμα και ρωτά τον Λάκη Τζιβανάκη.

- Κατηγορούμενε τι έχεις να πεις για όλα αυτά;
- Είμαι χρήστης κύριε δικαστά το παραδέχομαι, αλλά πίστευα ότι οι ιονιστές θα έκαναν τη δουλειά τους και δεν θα ενοχλούσα τους γύρο μου.

Οι ένορκοι αποχωρούν για να βγάλουν την απόφαση τους. Οι ώρες περνάνε δραματικά αργά και ο τρεμάμενος Λάκης έχει ανάγκη για ένα τσιγάρο.



Έπειτα από 3 ώρες και αφού είχαν πλακώσει 14 πίτσες και 6 σκορδόψωμα, οι ένορκοι επέστρεψαν μισολιπόθυμοι στην αίθουσα του Δικαστηρίου.

- Κύριοι ένορκοι, είναι έτοιμη η ετυμηγορία σας ;
- Μάλιστα Αξιότιμε. Οι ένορκοι κρίνανε τον κατηγορούμενο ένοχο.

Ο δικαστής παίρνει αποφασιστικό βλέμμα...

- Λάκη Τζιβανάκη, παραβίασες την απαγόρευση καπνίσματος σε μη κατάλληλο διαμορφωμένο χώρο και είχες στην κατοχή σου μεγάλη ποσότητα καπνιστικών υλικών χωρίς άδεια. Είσαι κίνδυνος για εμάς και τη δημόσια Υγεία.

Σε καταδικάζω σε Θανατική ποινή, μέσω ηλεκτρικού ρεύματος που θα διαπεράσει το σώμα σου. Ο θεός αν δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει, ας λυπηθεί την ψυχή σου.







Ο μελλοθάνατος πλέων καπνιστής επιστρέφει στη φυλακή όπου σε 1 μήνα θα εκτελεστεί. Οι μέρες του φαίνονται σαν πουλιά που τρέχουν γρήγορα προς το Νότο, ο χρόνος έχει φάει Jet-Lag και δεν ξέρει πότε είναι μέρα και πότε νύχτα. Η μέρα της εκτέλεσης έφτασε. Ο Μελλοθάνατος Λάκης κάθεται στην ηλεκτρική καρέκλα. Καθώς οι φύλακες τον δένουν στην καρέκλα, ο διευθυντής των φυλακών φωνάζει προς αυτόν.

- Λάκη Τζιβανάκη , κρίθηκες ένοχος από τον αξιότιμο δικαστή Μάκη Χαρμανάκη και η τιμωρία σου είναι ο θάνατος μέσο ηλεκτρικού ρεύματος. Έχεις Καμία τελευταία επιθυμία πριν την εκτέλεση σου;

- Ξέρετε...θα ήθελα πάρα πολύ να κάνω ένα τελευταίο τσιγάρο, αν είναι δυνατών.

- ΤΣΙΓΑΡΟ!!!!! Μέσα σε κλειστό μη διαμορφωμένο χώρο?!?!? Έχεις και χιούμορ ρε κερατούκλη...

Ο μοχλός ανεβαίνει. Το κύκλωμα κλείνει. Το ρεύμα διαπερνά το σώμα του άτυχου Λάκη και τον ψήνει στην κυριολεξία.

Ο γιατρός επιβεβαιώνει το θάνατο του...



Στην απέναντι πλευρά της αίθουσας ένας από τους μάρτυρες που είδαν την εκτέλεση του Λάκη, γυρνάει και λέει...

-Τς τς τς τς τς Καπνίλα βρόμησε...

Η Ιστορία και τα πρόσωπα που αναφέρονται είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. ( ή δεν αργούν να έχουν)


Αφιερωμένο σε όλους τους καταπιεσμένους καπνιστές...απο σημερα και περα...


Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

Νυχτερινές σκέψεις

 



Πανσέληνος και απόψε. Η μαγεία της νύχτας για άλλη μια φορά με ελκύει να κάνω μια βόλτα να σταθώ δίπλα από το παλιό φρούριο της προβλήτας να χαζέψω την θάλασσα και τα πλοία, αυτούς του αγέρωχους ταξιδιώτες που ζουν μέσα από τις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων τους. Πως άλλαξα αναρωτιέμαι. Παρόλο την νιότη μου νιώθω ότι γέρασα μέσα μου τόσο πολύ, κουράστηκα να τριγυρνάω πάνω στην “μάγισσα” , ήταν όνειρο και κατέληξε να γίνει η μόνη διέξοδος.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα γιατί ξεκίνησα μια τέτοια φυγή. Τόσο πολύ είχα ανάγκη για μια τέτοια αναζήτηση; Όσο ο χρόνος πέρναγε τόσο ξεχνιόμουνα. Τι ηρεμία τελικά σου προσφέρουν οι ψευδαισθήσεις της θάλασσας!


Νιώθεις απόμακρος από τον κόσμο ζεις σε μια διαφορετική κοινωνία οπού το μυαλό σου δεν ανησυχεί τόσο για την καθημερινότητα παρά μόνο για τι σκέψεις που θα σου έρθουν στο μυαλό όταν κοιτάζεις το βαθύ γαλάζιο που σε τυλίγει, τις ώρες που ‘σαι πάνω του. 

Τι γίνεται όμως όταν αναζητάς αυτό που πολλοί ψάχνουν, το άλλο κομμάτι του εαυτού σου; Ακόμα και σε αυτό η Θεά δεν μπορεί να σε βοηθήσει μόνο να σε ονειροπολεί, να σε κάνει να ξεχνάς, να σε αποτραβά στο δικό της ξέχωρο κόσμο.

Τι και εάν άφηνες ένα τριαντάφυλλο μέσα σε ένα μπουκάλι πριν από κάθε ξεκίνημα ταξιδίου, για εκείνη τίποτα δεν θα άλλαζε, θέλει να σε έχει μια ζωή κοντά της ένας παντοτινός έρωτας.



 
 
Το φεγγάρι έφτασε στο απόγειο της δόξας τους, ένας βασιλιάς που κάθεται στο θρόνο του χαζεύοντας εμάς να το κοιτάμε και να το δοξάζουμε για την μεγαλοπρέπεια του.

Νύχτα, μου έφερες σκέψεις και εικόνες της μέρας μου, μου ζωντάνεψες μέσα από το σκοτάδι σου τους φάρους μάτια για να σταματήσω το ταξίδι μου. Μάτια που προσμένω να δω από κοντά σύντομα.
Θάλασσα μου πόσα πράγματα θέλω να σου πω, να σκύψω και να σου ψιθυρίσω αισθήματα και λέξεις που νιώθω τούτη την στιγμή και να τα μεταφέρεις σε εκείνη που με συμπληρώνει πολύ.

Μάτια που τα κοίταξα μια μέρα και μου γυάλισαν τόσο όμορφα που μαγεύτηκα. Όμως αναρωτιέμαι εάν η ζήλεια σου είναι τόσο μεγάλη ώστε να τα φυλακίσεις στο βυθό σου.

Τα αστέρια χάθηκαν μαζί με την φωτεινή συντρόφια της νύχτας. Τα ζεστά χρώματα της Ανατολής έκαναν την εμφάνιση τους, όπου ο ήλιος περιμένει με ανυπομονησία να πάρει την θέση του, δωρίζοντας απλόχερα το φως του.

Το τελευταίο μου τσιγάρο ο μόνιμος σύντροφος των σκέψεων μου, γίνεται με την συνοδεία σειρήνων από τα πλοία και σημαιών που σηκώνονται σιγά σιγά, το λιμάνι από το πουθενά παίρνει ζωή γεμίζει κόσμο από φωνές, προστάγματα και πειράγματα, μέσα από ένα μπλε χρώμα. 

Πως γίνεται αυτό να μου φαίνεται πλέον τόσο ξένο ενώ στην ουσία ήταν τόσο γνώριμο πριν καιρό οι "δικοί" μου άνθρωποι έγιναν άγνωστοι επειδή απέκτησα αυτό που αναζητούσα.

Όμως ότι αξίζει για σένα πρέπει να το ακολουθείς, ότι αγαπάς πρέπει να το έχεις, αυτό είναι κάτι που μου έμαθαν και θα το ακολουθήσω επιτέλους πάνω σε μια πορεία που δεν χαράχτηκε μόνο από μένα.

 


 



Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Ζωγραφίζοντας τη ζωή μου



Μια ωραία ημέρα είπα να ζωγραφίσω τη ζωή μου.. Κι απέμεινα να κοιτάζω μια λευκή κόλλα χαρτί.. Κι έπειτα σκέφτηκα ότι το λευκό αντικατοπτρίζει την ελπίδα, την αθωότητα, έτσι όπως ακριβώς γεννιόμαστε... Μετά ξεκίνησα να βάφω ένα μέρος της γαλάζιο και ένα άλλο ροζ... Σαν την ζωή και τα όνειρα που κάναμε παιδιά...


Μπήκαν και πινελιές κόκκινου, σαν τον θυμό, το πάθος, τον πόθο, τον πόνο. Δεν τις ζωγράφισα. Απλά τις άφησα να στάξουν από το πινέλο μου μονάχα. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματική ζωή... Αναπάντεχα γεγονότα που κανείς δεν σε έχει προετοιμάσει γι’ αυτά, για το πώς θα νιώσεις, για το πόσο θα σε σημαδέψουν.


Βούτηξα γερά το πινέλο στο μαύρο και ζωγράφισα με μανία. Για όλα αυτά που με τράβηξαν βαθιά μέσα στο σκοτάδι, για κάθε σκέψη μου με έδεσε.. με βάλτωσε.. μου ρούφηξε το φως... Για κάθε άγρυπνη νύχτα που την έσπρωχνα με κόπο να ξημερώσει...


Έπειτα πρόσθεσα και λίγο χρυσαφί. Σαν τα όνειρα που κάναμε παιδιά. Τόσο λαμπερά και τόσο φωτεινά που θαρρούσαμε πως μπορούμε να φωτίσουμε τον κόσμο.

 
Σκέφτηκα τι θα γίνει αν βουτήξω το πινέλο μου σε όλα τα χρώματα και ζωγραφίσω. Μα βγήκε γκρι... Σαν το μεταίχμιο που στεκόμαστε κάποια στιγμή, ηθελημένα ή όχι, και καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιο δρόμο να πάρουμε, ελπίζοντας να διαλέξουμε τον σωστό.


Απομακρύνθηκα και κοίταξα την ζωγραφιά μου με τα μάτια ενός ξένου.


Και είδα πως είχα ζωγραφίσει μια γαλάζια λίμνη και πίσω της ένα βουνό την στιγμή που ξημέρωνε. Το χρυσό της ανατολής μπλεκόταν με το γαλάζιο της νύχτας και η λίμνη έπαιρνε αποχρώσεις ροζ που κατέληγαν σε βαθύ γκρίζο. Μπροστά της απλωνόταν ένα λιβάδι σπαρμένο κατακόκκινες παπαρούνες.


Κι εγώ στεκόμουν πάνω του, με το ένα πόδι μισοβυθισμένο στο νερό της, με τον ήλιο να φωτίζει σιγά-σιγά το πρόσωπό μου, αποκαλύπτοντας πόντο-πόντο τα χαρακτηριστικά που έκρυβε η νύχτα.


Και τότε κατάλαβα πως όλα τα χρώματα είμαι εγώ...



Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

"Τυχαίες" Συναντήσεις


Πως τα φέρνει μερικές φορές η πουτάνα η ζωή και γνωρίζεις ανθρώπους, ίσως μέσα από φαινομενικά άσχετες στιγμές, στιγμές που απλά δεν το περιμένεις ή απλά που δεν δίνεις την δέουσα σημασία και τελικά αυτοί οι άνθρωποι..απλά είναι αυτοί που σε σημαδεύουν για μια ζωή.



Το μεγάλο ερώτημα που με βασανίζει είναι, πως "τυχαίνουν" αυτές οι καταστάσεις; Δηλαδή είναι από κάτι σχεδιασμένες ότι θα γίνουν; Και πως γνωρίζει αυτό το κάτι ότι το άτομο αυτό είναι ένας που χρειάζομαι να γνωρίσω;Και που ξέρει ότι η συνάντηση αυτή θα κάνει περισσότερο καλό στην δεδομένη χρονική στιγμή παρά κακό;



Επειδή εγώ δεν θέλω να πιστεύω ότι είμαι μοιρολάτρης και ούτε πιστεύω στην τύχη, θα προτιμούσα καλύτερα τον όρο "ότι κάτι έρχεται σε μια δεδομένη στιγμή για κάποιον λόγο". Το θέμα είναι ότι εκεί μπαίνει το κριτήριο "επιλογές". Εαν για κάποιο χι ψι λόγο δεν κάνουμε την σωστή επιλογή τι γίνεται; Υπάρχει τρόπος να διορθωθεί η κατάσταση;Να παρουσιαστεί ξανά η ευκαιρία;


Το μεγάλο ερώτημα είναι πως είναι δυνατόν μέσα από την φαινομενικά "τυχαία" αυτή συνάντηση να γνωρίσει κανείς έναν άνθρωπο που τον επηρεάζει όσο κανείς άλλος ή άπλα ότι είναι το άλλο του μισό; Και πως είναι δυνατόν να βρει κανείς το άλλο του μισό μέσα από τρισεκατομμύρια γυναίκες; Βάση στατιστικής το άλλο μου μισό είναι κάπου στην Κίνα.





Πέρα από την πλάκα τέτοιες σκέψεις με επισκέπτονται κι έμενα, κάθε φορά που χωρίζω μέχρι να ερωτευτώ ξανά. Αυτό σημαίνει πως τα αισθήματα μου ήταν ψεύτικα; Τι κρίμα δεν το ήξερα αυτό όταν ξόδευα τις νύχτες με το να πνίγω τον πόνο μου στα δάκρυα, το πότο, το τσιγάρο και τα τραγούδια ο ηλίθιος.

Στην αρχή μου φαινόταν, πως είναι αδύνατον να βρω κάποια καλύτερη από την κοπέλα που ήμουν μαζί. Τώρα ξέρω πως πότε δεν βρίσκεις ποτέ (σχεδόν) καλύτερη, απλά διαφορετική. Κι αφού αισθάνομαι ακόμα ερωτευμένος και μετά τον χωρισμό; Ε και; Πότε δεν θα πάψεις να αισθάνεσαι ξεχωριστά για πρόσωπα που μοιράστηκες ξεχωριστές στιγμές και συναισθήματα. Όλοι μου οι έρωτες είναι ακόμα στην καρδιά μου. Πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Η καρδιά δεν είναι "έβγα εσύ, έμπα εσύ". Αν είναι έτσι τότε όλα θα ήταν ψεύτικα ή εύκολα. Παρ'ολα αυτά όταν είσαι με κάποιον, είσαι γιατί αυτό σημαίνει περισσότερο για εσένα εκείνη τη στιγμή. Και θα είσαι για όσο καιρό συνεχίζει αυτό. Αν δεν είναι έτσι, τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα..περίπλοκα..




Λυπάμαι εάν μια τέτοια προσέγγιση του φαινόμενου του έρωτα δεν είναι ρομαντική, άλλα κατά την γνώμη μου υπάρχουν πολλά άλλα ρομαντικά στον έρωτα για να ασχολούμαστε με ανόητες θεωρίες του ευφάνταστου μυαλού μας. Άλλωστε κάθε αρχή δεν είναι παρά επακόλουθο κάποιου τέλους..και πραγματικό τέλος δεν υπάρχει όσο το βιβλίο των συμβάντων μένει ανοιχτό....





Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Καλωσόρισμα




Υπάρχουν στιγμές...φαινομενικά άσχετες, που ένας άνθρωπος άπλα ξυπνάει με την διάθεση να κάνει κάτι .. να δημιουργήσει κάτι ...να γράψει κάτι...
Υπάρχει άραγε ιδιαίτερος λόγος ή απλά το κάνει για να τον διαβάσουν οι άλλοι;
Και εάν δεν του αρέσει να τον διαβάζουν οι άλλοι..γιατί να γράφει σε ένα ιστιολόγιo;
Μερικές φορές .. πράγματα που έχεις και θέλεις να μοιράζεσαι με άλλους ξεπερνούν την προσωπική και εγωιστική ματαιοδοξία που μπορεί να διακατέχουν έναν άνθρωπο και να έχουν πιο βαθιές ρίζες και να πηγάζουν από τα βάθη της ψυχικής πνευματικότητας ενός ανθρώπου...
Το πως και το γιατί..συχνά είναι μεγάλα και αναπάντητα ερωτήματα ...έως ότου κάποιος φτάσει στο απόλυτο σημείο που όλα θα του αποκαλυφθούν...πράγμα που προϋποθέτει..τόλμη..περιέργεια..οξυδέρκεια..αναζήτηση σε μερη (ακόμα και γνωστά και καθημερινά ίσως για πολλούς ανθρώπους) άλλα ταυτόχρονα και τόσο μοναδικά στον καθένα μας .. ανάλογα το πως βλέπει και βιώνει ο καθένας το οτιδήποτε μέσα από τα δικά του μάτια...μια ατελείωτη μοναχική ονειροπόλα αναζήτηση...που διέρχεται συνεχεια απο αμέτρητα σταυροδρόμια που οι στάσεις σε αυτά τα σταυροδρόμια και με τους ανθρώπους που βρίσκουμε σε αυτές μπορεί να είναι στιγμιαίες..μπορεί για κάποιο διάστημα..άλλα πάντα αφήνουμε πίσω μας τα πάντα και τους πάντες και συνεχίζουμε γιατί ο καλός ταξιδιώτης δεν είναι αυτός που δεν ξέρει από που ξεκίνησε..αλλά αυτός που δεν γνωρίζει που πηγαίνει και απολαμβάνει την κάθε στιγμή της διαδρομής ..γιατί η ζωή δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από μικρές καθημερινές μοναδικές εμπειρίες...

Οτιδήποτε και να βρείτε εδώ  κατά καιρούς, δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μικρά κομμάτια της ψυχικής διαθέσεις μου που είναι βασισμένα ή επηρεασμένα από ανθρώπους...καταστάσεις..εμπειρίες...

Η τιμή τους είναι άπλα να διαβαστούν...γιατί μόνο αυτό έχει άξια...οτιδήποτε μπορεί να αντιγραφή...να ανατυπωθεί...γιατί οι ιδέες κατοχυρώνονται μόνο ελεύθερα..